Een kleine inschatting fout

Ik dacht breng mijn jongenduiven even weg het was wel bewolkt en droog dat moet kunnen de duifjes gepakt en op weg naar Vianen onder het rijden bleef ik het weer in de gaten houden hoe dichter ik bij Vianen kwam dacht ik zal ik de duifjes wel los laten mijn gevoel zij ja dat kan wel maar ik begon te twijfelen en ik heb altijd geleerd bij twijfel niet doen ik kwam op de bestemming aan en zag dat de wind gunstig stond dus ik liet mijn duifjes los ik pakte mijn manden weer op om in mijn auto te doen en keek nog even snel in de lucht geen duifjes te zien dus snel naar huis toe onder het rijden klopte de eerste druppel al op het raam en hoe meer ik naar Almere kwam werden de druppels wel wat groter ik dacht dit had ik misschien beter niet kunnen doen.Ik begon toch wel wat te zweten en hoe dichter ik bij huis aan kwam zat ik mijn zelf moet in te praten ik kwam mijn straat in gereden en ik zag geen duif ik denk die zijn al binnen even snel gekeken geen veer ik zij ……………… tegen mijn zelf wat ben ik toch een ongelooflijke…………… dit is vragen om ellende dit doe je zelf en niemand anders ik kee om hoog en zag in mijn ooghoeken het koppel aan komen ik dacht poe dat doen ik dus niet meer even snel de jongenduivenbinnen geroepen en eten gegeven en gelijk even gekeken of iedereen op het hok terug was tellen en nog eens tellen twee waren daar niet maar naar een goed uur kwamen deze ook naar huis terug dus wat heet geluk hebben dit dus en wat ben ik zelf dan een……………….. sukkel die met zijn verstand moet spelen en niet zijn jongenduiven moet gaan weg brengen als het niet verantwoordelijk is dus niet meer doen nu heb ik geluk gehad voor het zelfde geld ben ik de jongenduiven allemaal kwijt en dan hebben wij de poppen aan het dansen en zijn het klote duiven die niet naar huis toe kunnen komen wandt zo praten de duivenmelkers meestal nee ik stop in dit geval mijn hand in eigen boezem.

 

 

 

 

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.