En dan gaat de telefoon

En dan belt mijn schoondochter mijn gisteren op met het bericht pa het is terug ik ben stil en ik weet dat het mis is het is even stil en dan zegt ze pa de ziekte is terug ik schrik en kan het niet geloven mijn hart slaat over van de schrik en de tranen die lopen uit mijn ogen ik kan en wil dit niet geloven waarom nu alles loopt op rolletjes voor haar waarom wat is dit ik kan het niet begrijpen ik schraap mijn keel en herpakt mijn en praat met Kim en probeer haar gerust te stellen wat kan ik zeggen wat kan ik doen dit heb ik niet in de hand ik kan haar alleen maar bij staan waar ook maar mogelijk is en dat is voor mijn geen probleem daar gaat alles weer voor wijken ik zal er 24 uur voor haar zijn .En dan maken wij ons druk om omdat wij een mondkapje moeten gaan dragen of dat we niet naar de film kunnen en nog veel meer en dan denk ik bij mijn zelf donderstraal allemaal lekker op geniet van het leven en houd eens op met dat gezeik mijn kleindochter is nu 15 jaar en Kim moest het haar vertellen en Angel zegt mama de eerste keer heb je het ook goed gedaan en dat gaan wij nu ook weer doen wat een schat.

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.