Even terug in de schoolbanken

Ik was vandaag uitgenodigd op scholengemeenschap de sterrenschool Het Universum in Nobelhorst en dat is in Almere.twee weken geleden kreeg ik via mijn site het verzoek om op de school een verhaal te komen vertellen over de postduiven de school was met het onderwerp postboden bezig en de kinderen vroegen zich af hoe een postduif een brief kon rond brengen,het leek mijn heel erg leuk om daar aan mee te werken ik nam de uitnodiging dan ook aan.En vandaag was het dan de dag dat het moest gaan gebeuren met zweet in mijn handen en met alle moet bij een geraapt ging ik op weg naar de scholengemeenschap de sterrenschool in Nobelhorst. Toen ik daar aan kwam stond de juffrouw mijn al op te wachten en waren de kinderen allemaal benieuwd hoe het zou gaan,maar voor dat ik kon gaan beginnen met mijn verhaal kreeg ik eerst een lekker kopje thee ik nam nog even het draaiboek door met de juffrouw en ik ging naar de eerste klas daarna zouden er nog vier volgen. De kinderen zaten allemaal in een mooie cirkel en zaten vol verwachting te wachten op wat er zou gaan komen ik voelden mijn gelijk op mijn gemak en stelden mijn netjes voor als de duivenmelker Henk ik vertelden mijn verhaal en vertelden precies hoe het leven van een duivenmelker en zijn duiven er uit ziet ik stond versteld hoe de kleine kinderen met veel belangstelling naar mijn verhaal zaten te luisteren en het was dan ook muisstil en als je dan die kleine oogjes ziet die waren maar op een ding gericht de twee duiven die in het mandjes zaten wand die ik had natuurlijk mee genomen die wilden de kinderen natuurlijk zien.Toen ik mijn verhaal had verteld mochten de kinderen alles aan mijn vragen wat zij maar wilden en dan sta je er versteld van wat ze je allemaal willen vragen hoe komt een duif naar huis terug hoe weet hij dat, en wat eet de duif dan gelukkig was ik goed voorbereid en had van alles mee genomen ook het voer ik had ook wat duiven ringen mee genomen en de kinderen uit gelegd hoe je een duif een ringetje moest om doen de kinderen begrepen precies wat ik bedoelden en gelukkig heb ik alle vragen dan ook kunnen beantwoorden toen ik dit had gedaan was het natuurlijk tijd geworden om de duiven te laten zien en was ik benieuwd hoe de kinderen daar op zouden reageren ik pakte de duif en ze vonden het prachtig iedereen wilden de duiven aanraken en aaien en wat je de kinderen dan hoorden zeggen was wat zijn de duiven lief en wat zijn de duiven zacht. Toen ik dat hoorde en die blik in de kleine oogjes zag dan had ik dit voor geen goud willen missen wat zijn kleine kinderen slim en leergierig,en ik zal zeker nog een keer terug gaan om het zo weer te doen lieve kinderen en juffen en meesters dank u wel dat ik vandaag bij jullie mocht zijn gr Henk de duivenmelker

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.