Het wordt steedts moeilijker

Vandaag een vlucht van 400 km voor mijn duiven en de wind komt uit het westen voor mijn is de wind dan ook niet echt gunstig maar ik zal het er mee moeten gaan doen .Ik heb dat dacht ik tenminste 22 doffers ingezet vrijdag tijdens het in korven en pakken van de duiven goed gekeken of ik ook 22 duiven had en dat was ook het geval .Opweg naar de club dan maar de duiven netjes uit geladen en de auto meteen even weg gezet zoals de afspraak is .even de klok gepakt en deze laten stellen en de vraag van Jan Lamers hoeveel duiven ik mee heb antwoorde ik 22 oké. Robin riep mijn dat mijn duiven konden worden ingekorft top ik pakte mijn manden en bood mijn duiven aan dat verliep zoals gewoonlijk prima alle duiven zaten er in en Robin zegt dat zijn er 21 Henk ik zeg nee 22 even in de manden gekeken maar daar zat niks meer in oké wat gek dacht ik nog bij mijn zelf en onderweg naar huis toe bleef ik maar tellen en steedts maar denken aan die duif .Eenmaal thuis aangekomen liep ik meteen naar het hok toe ik keek in de broedkooien en ja hoor onder zijn duivin lag de 66 wat een sukkel ben ik dan twee keer kijken en niks zien .

De tijd die ik aan mijn duiven besteed is veel en ik merk wel dat het mijn gaat op breken ,ik sta smorgens of liever gezicht snachts om half vier op om dan vervolgens mijn dagelijkse dingen te gaan doen en dat doen ik om dat ik dan rond half zeven weer terug moet zijn wand dan  moet de verduistering bij mijn jongenduiven worden opgeheven en dat is zeven dagen in de week .En als ik dan klaar ben met de duiven dat is rond tien uur dan gaan ik weer verder met de dagelijkse werkzaamheden om daarna weer om 4 uur terug te zijn om dat ik dan weer met de duiven aan de slag moet en daar ben ik dan weer tot half zeven mee bezig en dat gaat dus zeven dagen in de week maar door .ik merk dat het mijn gaat opbreken en dan denk ik soms wel is dit het nu .Ik ben nu 67 en ik ben nog steedts druk met alles , en om iedereen te helpen maar soms denk ik wel eens waneer moet je nu gaan stoppen met alles en rustig gaan genieten van de sport en de rest gewoon gaan overlaten aan anderen mensen .Voor mijn is dat wel heel moeilijk ik ben mijn hele leven al aan het werk en ik doe daar naast ook nog vrijwilligers werk bij ik zit de laatste weken daar veel over na te denken en ik sta eigelijk in een twee strijd ,wat moet ik gaan doen .

Maar vandaag is er weer een vlucht en eerst maar weer eens kijken hoe deze zal verlopen ,ik heb totaal geen illusies en ik zie wel wat het gaat worden in ieder geval is de wind vandaag weer mijn grootste tegen stander .

 

 

Bladwijzer de permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.