Mijn moment

Vandaag was ik weer op de begraafplaats om de grave te verzorgen en weer nieuwe bloemen op de graven te zetten ik doe dat elke twee weken en ik kom daar al meer dan dertig jaar voor mijn is dat de plek waar ik even alleen kan zijn en dan denken ik terug aan wat de mensen die daar liggen voor mijn hebben betekent en nog altijd diep in mijn hart zitten er is geen dag dat ik niet aan hun denk en dat gevoel zal bij mijn ook nooit verdwijnen en als ik daar dan sta dan heb ik altijd de stillen hoop dat het een droom is geweest maar de realiteit is heelaas anders dit is het leven en daar moeten wij het mee doen.En dan gaan we weer terug na de realiteit van de dag alles gaat gewoon door en dat is natuurlijk maar goed ook .Maar wat ik eigenlijk wil zeggen dat is. kijk nu eens goed om ons de mensen allemaal hebben ze het druk met hun werk en alles wat er ook bij komt en dat zien ik ook bij de duivenmelkers zodra het vliegseizoen is afgelopen dan hoor je of zie je haast niets meer met een enkele uit zonderlinge daar gelaten en ik steek dan ook gelijktijdig mijn hand in eigen boezem ik hebt het te druk met van alles en nog wat maar een belletje dat wordt gewoon vergeten en dat terwijl iedereen vandaag de dag toch een mobiele telefoon heeft maar toch vergeten wij dat te want we zijn druk .Maar alleen in het vliegseizoen dan staan onze telefoons de hele dag aan en de een na de ander die bellen we op ja dan kan het wel maar wat ik zelf denk is dat het juist nu in deze moeilijke tijd nog belangrijker is om elkaar is op te bellen al is het maar alleen om eens te horen hoe het met de mensen gaat ik weet zeker dat er liefhebbers zijn die dat echt op prijs zouden stellen dus pak de telefoon en …………………..bel

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.